Ik loop

ik loop
op de linkerschouder
van het asfalt
in een statige laan

ik laat
de zon knipogen
met de schaduw
van de takken

lentekriebelende zangvogels
moedigen me aan

ik voel me sterk
een zachtmoedige reus
die teleurgesteld constateert
dat een eekhoorntje vlucht
voor zijn vriendelijke blik

(De statige laan op Google Maps)

Infobesitas

ik schrok, ik slurp
kakelende krantenkoppen
ik vermaal en vreet
een melig maaltje mail,
een grateloze filet van feeds

ik kluif en knabbel
door stoffige stukken
en tussendoor
krabbel, telefoon, sms

gekakel bij de koffieautomaat
geprakte praatjes
een gerecht van geruchten

nog meer zouteloos gezanik
in reutelende rapporten
ik resumeer, en meer

even snoepen, echt maar even
de tube you, die raakt nooit leeg

onderweg
ratelt de radio
reportages, meningen,
files en weer

ik zak in de bank
zap van sacha naar matthijs
van talkshow naar TED

tot ik
met een oortje naar het oog
- Gute Nacht Freunde -
wegdoezel onder een
deken van dolende woorden

Jan Barsekok *

(met dank aan Andy's Anagram Solver)

Hardlopen in de herfst...

aan bakboord: gitzwarte wolken
zwaar leunend op natte, lege velden
aan stuurboord: plukjes blauw
en lauwwarm zonlicht op
rode, groene, gele bladeren

voor me: een regenboog
ha, ze probeert de kleuren
van stuurboord naar bakboord
te verplaatsen

maar dan draait een
nietsontziende
meteorologische dimmer
alles op donker

koude druppels op mijn gezicht
worden priemende korrels
aangelengd met striemende wind

thuis, binnen,
ik loop langs een spiegel
kijk, mijn wangen
hebben het rood van de boog
gevangen

Aan de ontbijttafel

de ene keer melk, de and're keer puur
de ene keer zoet en de and're keer zuur
de ene keer bitter, de and're keer zoet
elke dag anders, dan is het goed

(Vanochtend geïmproviseerd, naar aanleiding van een gewetensvraag over de keuze van mijn broodbeleg van mijn dochter...)

Geluk

werken aan geluk
anno 2007
in het rijke westen
is niet langer
werken aan meer
maar
werken aan minder

Praattepaal, bedankt!

(Bron: marque1968.web-log.nl)

zachtjes zingend zoef ik je voorbij
en ik schrik
een blauwe zak over je hoofd
tape, strak om de nek
afgedankt

een leven vol reddingswerk
voor de gestrande automobilist
eindigt in te kijk staan
voor paal

praattepaal, bedankt!
ik hoop dat je baasje
snel een eervoller graf
voor je bedenkt

P.S. Alvast enkele suggesties. Bouw bijvoorbeeld de praatpalen om tot:
- speeltuintoestellen;
- haardrogers voor mannen met alleen nog haar aan de flanken;
- ludieke luisterpalen voor de moderne entertainment store;
- openbare verrekijkers voor plekjes met de mooiste uitzichten.

Meer suggesties?

To whom it concerns...

blijf kijken
door de bril van het probleem
wat je ziet zal zich steeds dieper nestelen
zich langzaam verankeren, onoverbrugbaar groeit het
en vergiftigt je brein

langzaam verlies je jezelf
de dromen waar je eens voor stond
verloochen je, onbewust, onbekwaam geworden

het is tijd

vertrap die bril
laat alles maar even wazig worden
en focus dan op waar het echt om gaat
stel scherp op de oplossing
vind de kracht in jezelf
word weer bewust en bekwaam
om je droom te leven

De TGV van EST

station, zon breekt door
blauw vervangt alle wolken
en ik stap in

trein, traag op gang
landschap glijdt voorbij
steeds sneller

beelden, vloeien steeds meer
in elkaar, een enkel detail
breekt door in een groeiende
goed georganiseerde chaos

station is herinnering
trein wordt achtbaan
beelden vertragen in de snelheid
details worden rode draden

en dan vouwen drie muzikanten
hun klanken ineens
op tot een prop

Anton Goudsmit

het hele lijf
om de gitaar gevouwen
smeedt hij zijn snaren
als ze heet zijn

de geschiedenis van de gitaar
in één man samengevat

zingt wat hij speelt
speelt wat hij zingt
het kalende hoofd met bril
knikt en schudt het ritme
bijna epileptisch
maar dan alles in de hand

had ik ook maar
alle dagen grote borden
erwtensoep gegeten



(Vrijdag gezien in Paradox, Tilburg)