Ik loop
ik loop
op de linkerschouder
van het asfalt
in een statige laan
ik laat
de zon knipogen
met de schaduw
van de takken
lentekriebelende zangvogels
moedigen me aan
ik voel me sterk
een zachtmoedige reus
die teleurgesteld constateert
dat een eekhoorntje vlucht
voor zijn vriendelijke blik
(De statige laan op Google Maps)
op de linkerschouder
van het asfalt
in een statige laan
ik laat
de zon knipogen
met de schaduw
van de takken
lentekriebelende zangvogels
moedigen me aan
ik voel me sterk
een zachtmoedige reus
die teleurgesteld constateert
dat een eekhoorntje vlucht
voor zijn vriendelijke blik
(De statige laan op Google Maps)
Labels: gedicht
3 Reactie(s):
ik loop
op de rechterschouder
van het wegdek
in een troosteloze straat
ik laat
wolken huilen
natuurlijke natheid
van een kringloop
ronkende voertuigen
ontnemen me de lust
ik voel me nietig
een vlijtige mier
die tevreden constateert
dat een bioloog observeert:
zijn minimale prestatie.
Peterter
Prachtige variant die ik om die reden een pastiche in plaats van een parodie zou willen noemen. Ik voel me vereerd, Peter.
Dag Erno,
Ik moest bij het woord 'pastiche' even zoeken in van Dale:
pas·ti·che (dem; pastiches; pasticheje, pastichetje)
1 slechte nabootsing van een kunstwerk
2 artistieke imitatie waarin de stijl en de thema’s van een kunstenaar worden geparodieerd
Ik gok op de tweede betekenis en ik dank jou tevens met de mooie voorzet. De eerste opbrengsten van de New York-marathon tekenen zich af. :)
Peterter
Een reactie plaatsen
<< Home